Na spotkanie z naturą

Zdjęcie wodospadu w Magurskim Parku Narodowym
Małopolska to region niezwykły, szczególnie pod względem przyrodniczym. Fantazyjne ostańce i gorące piaski pustyni, malownicza wstęga Wisły i wdzierający się między skały Dunajec, zielone Beskidy i nagie tatrzańskie szczyty, mroczne jaskinie i huczące wodospady…

Aż 55,3% powierzchni Małopolski objęto ochroną przyrodniczą: utworzono tu 6 parków narodowych, 11 krajobrazowych, 10 obszarów chronionego krajobrazu i 85 rezerwatów. Jest tu też 2233 pomników przyrody. Dwa obszary – Babiogórski i Tatrzański Park Narodowy – uznano również za rezerwaty biosfery UNESCO, miejsca unikatowe w skali światowej, o niepowtarzalnych walorach przyrodniczych.

Takie zróżnicowanie krajobrazu musi przekładać się na bogactwo fauny i flory. W samych parkach narodowych skatalogowano ponad połowę wszystkich gatunków roślin i zwierząt występujących w Polsce. Prawdziwym unikatem są fragmenty lasu o charakterze pierwotnym, które zachowały się jeszcze w Pieninach, masywie Babiej Góry, Tatrach i w Beskidzie Sądeckim. Kompleksy te stanowią ostoję dla ogromnej liczby gatunków rzadkich i zagrożonych wyginięciem zwierząt, wpisanych do polskich czerwonych ksiąg. To w Małopolsce żyją też wszystkie polskie duże ssaki drapieżne: niedźwiedź, wilk, ryś i żbik, tu także, a dokładniej w Tatrach, można zobaczyć szarotkę alpejską i kozicę – symbole środowiska niezmienionego działalnością człowieka.

Przyrodnicze skarby Małopolski można podziwiać, wyruszając na liczne szlaki – piesze, rowerowe, konne. Pamiętajmy jednak, że w parkach narodowych i rezerwatach, gdzie ochrona przyrody jest priorytetem, obowiązują pewne zasady, przede wszystkim zakaz zbaczania z wyznaczonych tras. Nie wolno dokarmiać zwierząt, ani zrywać roślin, nawet niepozornie wyglądających kwiatków. Skały również niech pozostaną na swoim miejscu. Natura nie lubi też hałasów oraz śmieci. Uszanujmy te, nie tak znowu wielkie, wymagania.