Indietro

Główny Szlak Beskidzki

Główny Szlak Beskidzki

Zdjęcie przedstawia drewniane domki w górach wśród zieleni wiosennego krajobrazu.
Szlak imienia Kazimierza Sosnowskiego oznakowany kolorem czerwonym jest najdłuższym szlakiem w polskich górach, a liczy ok. 500 kilometrów. Rozpoczyna się w Ustroniu w Beskidzie Śląskim kończąc się we wsi Wołosate w Bieszczadach.

Wiedzie przez trzy województwa i kilka grup górskich, pokazując różnorodny krajobraz, a także liczne ciekawostki przyrodnicze i historyczne.

Szlak ten wytyczony w okresie międzywojennym nosił w latach 1935-1939 imię Józefa Piłsudskiego. Zachodnia część szlaku została zaprojektowana przez Kazimierza Sosnowskiego, natomiast wschodnia przez Mieczysława Orłowicza (wówczas szlak prowadził do Czarnohory znajdującej się w polskich granicach).

Główny Szlak Beskidzki nie jest co prawda tak wymagający technicznie jak szlaki w Tatrach, nie mniej łączna długość wynosząca ok. 500 kilometrów oraz suma podejść na całej trasie oscylująca w granicach dwudziestu jeden kilometrów sprawiają, iż przejście Szlaku „na raz” stawia go w czołówce tych bardziej wymagających. Pokonywaniu GSB towarzyszy czasami chęć pobicia rekordu (przejście zimowe, przebiegnięcie) lub cel charytatywny.

PTTK w celu popularyzacji szlaku wprowadziło odznakę Głównego Szlaku Beskidzkiego. Można ją zdobyć w wyniku jednorazowego przejścia całego szlaku w czasie nie dłuższym niż 21 dni lub pokonując go w odcinkach niezależnie od czasu trwania i ilości wycieczek. Punktowanie wycieczek i potwierdzenie ich odbycia dokonywane jest zgodnie z postanowieniami Regulaminu Górskiej Odznaki Turystycznej PTTK.

Przebieg Głównego Szlaku Beskidzkiego

Multimedia