Facebook link

Sanktuarium św. Brata Alberta Zakopane Kalatówki - Obiekt - VisitMalopolska

Powrót

Sanktuarium św. Brata Alberta Zakopane Kalatówki

Sanktuarium św. Brata Alberta Zakopane Kalatówki

Izba Pamięci Brata Alberta na Kalatówkach
Droga Brata Alberta 1, 34-500 Zakopane Region turystyczny: Tatry i Podhale
tel. +48 182014230
W górskich lasach w okolicy Kuźnic odnaleźć można dwa niewielkie klasztory – sióstr Albertynek i braci Albertynów. Oba powstały dzięki św. Bratu Albertowi – Adamowi Chmielowskiemu.Obecnie to miejsce licznie odwiedzane przez pielgrzymów, a wcześniej bywał w nim sam święty Jan Paweł II zarówno jako metropolita krakowski jak i później jako Ojciec Święty.

Najpierw, w końcu XIX w., powstał klasztor Albertynów (na lewo od drogi i szlaku z Kuźnic na Kalatówki) z drewnianą pustelnią Brata Alberta. W 1902 r. zakonnicy przenieśli się do pobliskiego nowego budynku, a starszy klasztor przekazali Albertynkom. Pustelnię chętnie odwiedzał Karol Wojtyła, ceniąc wysoko działalność Adama Chmielowskiego. To na kanwie jego życiorysu powstał dramat Brat naszego Boga. Już jako papież Jan Paweł II przeprowadził beatyfikację, a potem kanonizację św. Brata Alberta, a w 1997 r. po raz ostatni odwiedził tatrzańską samotnię świętego. Brat Albert - Adam Chmielowski urodził się 20 sierpnia 1845 r. w Igołomi pod Krakowem. Jako osiemnastoletni student Szkoły Rolniczo-Leśnej w Puławach brał udział w powstaniu styczniowym. W przegranej bitwie pod Mełchowem został ranny, w wyniku czego amputowano mu nogę. Wydostawszy się z niewoli, udał się do Paryża. W 1865 roku przyjechał do Warszawy, gdzie rozpoczął studia malarskie, które kontynuował w Monachium. Wróciwszy do kraju tworzył dzieła, w których coraz częściej pojawiała się tematyka religijna. Postanowił oddać swoje życie na wyłączną służbę Bogu. Wstąpił do Towarzystwa Jezusowego, ale po pół roku opuścił nowicjat i wyjechał na Podole, gdzie związał się z tercjarstwem św. Franciszka z Asyżu i prowadził pracę apostolską wśród ludności wiejskiej. W 1884 r. wrócił do Krakowa. Powodowany miłością Boga i bliźniego poświęcił swe życie służbie ludziom opuszczonym i nieszczęśliwym. Warto przypomnieć, że Brat Albert odpowiadał na zapotrzebowania ówczesnych ludzi. Założone przez siebie Zgromadzenia Braci i Sióstr Posługujących Ubogim oparł na Regule św. Franciszka z Asyżu. Centrum jego działalności stanowiły ogrzewalnie miejskie dla bezdomnych, które pracą apostolską przemieniał w przytuliska. Służbę na rzecz bezdomnych i nędzarzy uważał za formę kultu Męki Pańskiej. Organizował domy dla kalek i nieuleczalnie chorych, posyłał siostry do pracy w szpitalach wojskowych i zakaźnych, tworzył kuchnie ludowe, żłobki i zakłady wychowawcze dla bezdomnych dzieci i młodzieży.